Piesza Pielgrzymka z Trenton, NJ
do Amerykańskiej Częstochowy w
Doylestown, PA
Duchowa Adopcja Dziecka Poczętego
czyli ruch, do którego może się włączyć każda osoba, której jest drogie
poczęte życie.
                            Centralny Ośrodek Duchowej Adopcji istnieje na Jasnej
                         Górze. Każda osoba, która włącza się do Ruchu zobowiązuje
                 się   do modlitwy w obronie poczętego życia oraz do
                         osobistego wypełniania Jasnogórskich Ślubów Narodu.
                         Dzięki przynależności do Ruchu udziela się pomocy zarówno
                        dzieciom poczętym, których życie jest zagrożone, jak
                        i cierpiącym z powodu grzechu zabójstwa poczętego dziecka.


Współczesne czasy w słowach Ojca Świętego Jana Pawła II

Duchowa Adopcja jest znakiem czasów w których żyjemy. Ojciec Święty Jan Paweł II
nazywał obecne czasy Cywilizacją Śmierci, bo nigdy odtąd na świecie nie walczono
tak zajadle z życiem. Żadna wojna nie pochłonęła tylu ofiar co totalitaryzm
aborcyjny. Co czwarty człowiek na świecie zostaje zabity jeszcze pod sercem matki.
I taka śmierć budzi szczególną odrazę. Duchowa Adopcja nie może być gestem
rozpaczy wobec szerzącego się zła, ale zawsze ma być wyznaniem wiary, nadziei
i miłości wobec Boga, który daje życie.

Jest ona: - wołaniem o sprawiedliwość dla tych, którym nie pozwala się żyć, - jest
wyznaniem miłości wobec zagrożonego dziecka, - budzeniem ludzkich sumień, -
gromadzenie skarbu w Niebie, - lekarstwem na zranienia grzechami przeciw życiu,
- wypełnieniem Jasnogórskich Ślubów Narodu Polskiego.

Kilka lat temu 18 sierpnia 2002r. w Łagiewnikach Ojciec Święty zawierzył Świat
Bożemu Miłosierdziu i do każdego z nas skierował takie słowa: „Bóg okazując nam
miłosierdzie oczekuje, że będziemy świadkami miłosierdzia w dzisiejszym świecie”.
A dzisiejszy świat wydał wojnę życiu. Nasze pokolenie okazało się pokoleniem
grabarzy, bowiem złożyliśmy do grobu ponad 30 milionów najmniejszych Polaków -
jedną Polskę o świcie życia. Jak bardzo obciążone jest sumienie naszego narodu.
Jak bardzo poranione jest nasze społeczeństwo”. Duchowa Adopcja przynosi
błogosławione owoce w życiu osobistym i rodzinnym. Potrzeba wielkiej modlitwy
o życie, która ogarnie całe społeczeństwa i przeorze ludzką świadomość uwrażliwi
na niemy krzyk dzieci nienarodzonych wołających o pomoc.

Jak zrodziła się duchowa adopcja?

Powstała po objawieniach w Fatimie, stając się odpowiedzią na wezwanie Matki
Bożej do modlitwy różańcowej, pokuty i zadośćuczynienia za grzechy, które
najbardziej ranią Jej Niepokalane Serce. W roku 1987 została przeniesiona do
Polski. Pierwszy ośrodek duchowej adopcji powstał w kościele OO. Paulinów
w Warszawie. Stąd rozprzestrzenia się na cały kraj i poza jego granice.

Co to jest duchowa adopcja?

Duchowa adopcja jest modlitwą w intencji dziecka zagrożonego zabiciem w łonie
matki. Trwa 9 miesięcy i polega na codziennym odmawianiu jednej tajemnicy
różańcowej: radosnej, bolesnej lub chwalebnej oraz specjalnej modlitwy w intencji
dziecka i jego rodziców. Osoba decydująca się na adopcję duchową nie wie, jakiej
narodowości jest dziecko. Jego imię zna tylko Bóg. Do modlitwy za poczęte dziecko
można dołączyć dowolnie wybrane dodatkowe postanowienia.

Jakie mogą być te dodatkowe postanowienia?

Dodatkowymi postanowieniami mogą być np.: częsta spowiedź i Komunia święta,
adoracja Najświętszego Sakramentu, czytanie Biblii, post o chlebie i wodzie, walka
z własnymi nałogami, pomoc osobom potrzebującym lub inne dodatkowe modlitwy
(litanie, nowenny, koronki...). Należy jednak podejmować postanowienia realne,
mając na uwadze indywidualne możliwości ich wypełniania. Niektórzy zadają sobie
pytanie: czy można podejmować duchową adopcję bez dodatkowych postanowień?
Odpowiedź brzmi: tak. Dodatkowe postanowienia nie są obowiązkowe, zależą od
dobrej woli i zapału adoptującego.

Jakie są owoce duchowej adopcji?

Duchowa adopcja skutecznie leczy głębokie zranienia wewnętrzne spowodowane
grzechem aborcji. Pozwala matkom odzyskać wiarę w Boże Miłosierdzie, przynosząc
pokój ich sercom. Jako bardzo konkretny, bezinteresowny i osobisty dar (modlitwy,
ofiary i post), pomaga w szczególności ludziom młodym kształtować charakter,
walczy z egoizmem, odkrywać radość odpowiedzialnego rodzicielstwa, uzdalniając
do postrzegania miłość i seksu oczyma Boga. Ucząc systematycznej modlitwy
i pozytywnego działania pogłębia kontakt z Bogiem. Pomaga odkrywać głęboki sens
zaniedbanych praktyk ascetycznych. Może się stać czynnikiem odrodzenia wspólnej
modlitwy i miłość w rodzinie.

Kto i ile razy może podejmować duchową adopcję?

Każdy: osoby świeckie, konsekrowane, mężczyźni, kobiety, ludzie w każdym wieku.
Dzieci podejmują ją pod opieką rodziców. Duchową adopcję mogą podejmować
także osoby żyjące w związkach niesakramentalnych, osoby rozwiedzione. Można
decydować się na nią wiele razy – ale za każdym razem adopcja dotyczy tylko
jednego dziecka – pod warunkiem wypełnienia poprzednich zobowiązań. Za każdym
razem trzeba jednak złożyć przyrzeczenie. Jeśli w jakimś dniu zapomni się odmówić
modlitwę nie jest to grzechem. Grzechem bowiem jest świadome i dobrowolne
zlekceważenie składanego Bogu przyrzeczenia. Przerwa, która trwa dłuższy czas
(miesiąc lub dwa), przerywa duchową adopcję. Należy wtedy ponowić przyrzeczenie
i starać się je dotrzymać. W wypadku krótkiej przerwy należy duchową adopcję
kontynuować, przedłużając modlitwę o opuszczone dni.

Skąd pewność, że Bóg wysłucha modlitwy?

Naszą pewność opieramy na wierze we Wszechmoc i nieograniczone Miłosierdzie
Boże. Bóg jest Dawcą Życia i Jego wolą jest, by każde poczęte dziecko żyło i było
otoczone miłością rodziców.

Czy przyrzeczenia duchowej adopcji muszą być składane uroczyście?

Wskazane jest, by przyrzeczenia były przeprowadzane uroczyście (w kościele,
w obecności kapłana), ale można je złożyć także prywatnie, np. korzystając
z audycji radiowej na ten temat. Dzięki temu duchową adopcję mogą podjąć także
osoby starsze, niepełnosprawne.

W jaki sposób można złożyć przyrzeczenia prywatnie?

Odczytać formułę przyrzeczenia (najlepiej przed Krzyżem lub obrazem) i od tego
momentu przez kolejnych 9 miesięcy odmawiać jedną dowolnie wybraną tajemnicę
różańca oraz modlitwę w intencji dziecka i rodziców. Dla zapamiętania dobrze jest
zapisać datę rozpoczęcia i zakończenia modlitwy.

Jak krzewić modlitewny ruch duchowej adopcji?

Można pozyskiwać osoby zainteresowane duchową adopcją wśród znajomych
i rodziny. Następnie postarać się o zgodę proboszcza na przeprowadzenie
przyrzeczeń duchowej adopcji w kościele. Warto też skontaktować się z ośrodkami
duchowej adopcji, gdzie można uzyskać materiały, pełne informacje oraz pomoc
w przeprowadzeniu przyrzeczeń.

Oto ich adresy:
Klasztor OO. Paulinów w Amerykańskiej Częstochowie - o.Bartłomiej Marciniak
654 Ferry Road, PO Box 2049, Doylestown, PA 18901 USA
Tel (215) 345-0600, Fax (215) 348-2148

Centralny Ośrodek Krzewienia Duchowej Adopcji – Jasna Góra - o. Ignacy Rękawek
42-225 Częstochowa; l. Ks. A. Kordeckiego 2.
Tel. (034) 65-66-88 );

Klasztor OO. Paulinów,
00-263 Warszawa; ul. Długa 3. Tel. (022) 31-45-75;


FORMUŁA PRZYRZECZENIA DUCHOWEJ ADOPCJI

Najświętsza Panno, Bogarodzico Maryjo, wszyscy Aniołowie i Święci, wiedziony
pragnieniem niesienia pomocy w obronie nienarodzonych, Ja (...) postanawiam
mocno i przyrzekam, że od dnia....................................., w Święto/
Uroczystość................................biorę w duchową adopcję jedno dziecko, którego
imię jedynie Bogu jest wiadome, aby przez 9 miesięcy każdego dnia modlić się
o uratowanie jego życia oraz o sprawiedliwe i prawe życie po urodzeniu.

Postanawiam: – odmówić codzienną modlitwę w intencji nienarodzonego, – codziennie
odmówić jedną tajemnicę różańca, – wypełnić moje dobrowolne postanowienia:
....................................................................
....................................................................
....................................................................
..................................................................... .......................................... podpis

MODLITWA CODZIENNA

Panie Jezu – za wstawiennictwem Twojej Matki Maryi, która urodziła Cię
z miłością, oraz za wstawiennictwem św. Józefa, człowieka zawierzenia, który
opiekował się Tobą po urodzeniu – proszę Cię w intencji tego nienarodzonego
dziecka, które duchowo adoptowałem, a które znajduje się w niebezpieczeństwie
zagłady. Proszę, daj rodzicom miłość i odwagę, aby swoje dziecko pozostawili przy
życiu, które Ty sam mu przeznaczyłeś. Amen.