Piesza Pielgrzymka z Trenton, NJ
do Amerykańskiej Częstochowy w
Doylestown, PA
św. Andrzej Bobola
Andrzej Bobola urodził się 30 listopada 1591 r. w Strachocinie koło Sanoka.
31 lipca 1611 r., w wieku 20 lat, wstąpił do zakonu jezuitów w Wilnie, gdzie po
marca 1622 roku. Od 1652 roku był misjonarzem w Pińsku (obecnie Ukraina),
otrzymał miano apostoła Pińszczyzny. Zmarł śmiercią męczeńską 16 maja 1657
roku, zamordowany po bestialskich torturach przez kozackich oprawców podczas
rzezi ludności katolickiej i żydowskiej.

Kult Boboli rozwija się od 1702 r., gdy odnaleziono i otworzona jego trumnę,
stwierdzając, że ciało zachowało się w doskonałym stanie. Został beatyfikowany
30 października 1853 roku. W dwudziestoleciu międzywojennym błogosławionego
Andrzeja nazywano patronem Polski.

Kanonizacja Andrzeja Boboli odbyła się 17 kwietnia 1938 roku. 13 marca 2002 r.
watykańska Kongregacja Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów na prośbę
Prymasa Polski kard. Józefa Glempa ustanowiła św. Andrzeja Bobolę, kapłana
i męczennika, drugorzędnym patronem Polski. Święty jest także patronem
metropolii warszawskiej, archidiecezji białostockiej i warmińskiej, diecezji
drohiczyńskiej, łomżyńskiej, pińskiej i płockiej. Jest czczony także jako patron
kolejarzy.

Z okazji 300-letniej rocznicy śmierci Pius XII wydał osobną encyklikę (16 maja
1957) ku czci św. Andrzeja. Święto św. Andrzeja Boboli w polskim kalendarzu
liturgicznym jest obchodzone 16 maja.