Piesza Pielgrzymka z Trenton, NJ
do Amerykańskiej Częstochowy w
Doylestown, PA
św. Rafał Kalinowski
otrzymał na chrzcie imię Józef. Studiował w Instytucie Szlacheckim w Wilnie, w
Szkole Agronomicznej w Hory-Horkach, a w latach 1853-1857 w Akademii Inżynierii
Wojskowej w Petersburgu, gdzie uzyskał tytuł inżyniera i stopień porucznika. Po
ukończeniu studiów został mianowany asystentem matematyki w tejże Akademii. W
r. 1859 współpracował w projektowaniu linii kolejowej Kursk-Kijów-Odessa.

W r. 1863, po wybuchu w Polsce powstania przeciw ciemięzcy rosyjskiemu, gdy
jako kapitan sztabu pracował przy rozbudowie twierdzy w Brześciu nad Bugiem,
zwolnił się z wojska rosyjskiego i przyjął obowiązek ministra wojny w rejonie Wilna.
Aresztowany 24 marca 1864 r., został skazany na karę śmierci, którą zamieniono
mu na 10 lat przymusowych prac na Syberii. Z przedziwną mocą ducha,
cierpliwością i miłością dla towarzyszy wygnania wlewał w nich ducha modlitwy,
pomaga) im materialnie i dobrym słowem budził nadzieję i pokój.

Zwolniony z wygnania w r. 1874, przyjął obowiązek wychowawcy czcigodnego sługi
Bożego Augusta Czartoryskiego w Paryżu, zaś w r. 1877 wstąpił do zakonu
karmelitów bosych w Grazu w Austrii i przyjął imię zakonne brat Rafał od św. Józefa.
Po złożeniu ślubów zakonnych studiował teologię na Węgrzech, a święcenia
kapłańskie otrzymał w Czernej koło Krakowa 15 stycznia 1882 r.

Umarł 15 listopada 1907 r., w klasztorze w Wadowicach, który założył i którego by)
wtedy przeorem. Został pochowany na cmentarzu klasztornym w Czernej. Za życia i
po śmierci cieszył się wielką sławą świętości, był czczony przez cały lud, a także
przez kardynałów Dunajewskiego, Puzynę, Kakowskiego, Gottiego. Procesy
diecezjalne przeprowadzono w Kurii Arcybiskupiej w Krakowie w latach 1934-1938 i
akta przesłano do Rzymu, gdzie w r. 1943 został wydany dekret w sprawie pism.

W r. 1952 sprawa kanonizacyjna została wprowadzona na forum Stolicy
Apostolskiej. W latach 1953-1956 został przeprowadzony proces apostolski i
kongregacja przystąpiła do dyskusji o heroiczności cnót.

11 października 1980 r. Jan Paweł II promulgował dekret o heroiczności cnót, a po
zatwierdzeniu cudownego uzdrowienia ks. Władysława Misia, Papież 22 czerwca
1983 r., beatyfikował o. Rafała Kalinowskiego w Krakowie.

Rosnąca sława cudów doprowadziła w r. 1989 do przeprowadzenia w Kurii
krakowskiej procesu kanonicznego o cudownym uzdrowieniu dziecka. Po
szczęśliwym zakończeniu dyskusji lekarzy, teologów i kardynałów, Jan Paweł II
zatwierdził cud do kanonizacji dnia 10 lipca 1990 r.

Na Konsystorzu 26 listopada 1990 r. Jan Paweł II postanowił przystąpić do
kanonizacji bł. Rafała Kalinowskiego i dokonać ceremonii kanonizacyjnej w
niedzielę 17 listopada 1991 r.