Piesza Pielgrzymka z Trenton, NJ
do Amerykańskiej Częstochowy w
Doylestown, PA
Łaski związane z praktyką nabożeństwa szkaplerznego
"Nie omieszka zapewne Najczulsza Matka sprawić, aby Jej dzieci oczyszczające się
z win w czyśćcu, jak najszybciej za Jej przyczyną u Boga dostały się do niebieskiej
ojczyzny, według podania owego, zwanego przywilejem sobotnim".

Maryję nazywamy Matką Kościoła, nie tylko tego triumfującego w niebie
i walczącego na ziemi, ale również tego oczyszczającego się w czyśćcu. Skoro
przychodzi do nas i wspiera wieloma łaskami w drodze do wieczności, z pewnością
troszczy się również o swe dzieci wypłacające się Bożej sprawiedliwości w ogniu
czyśćca, im również udzielając wielkich łask.

Zbyt magiczne i powierzchowne traktowanie tradycji przywileju sobotniego i łask
związanych ze szkaplerzem doprowadziło w historii do wypaczenia tego, co jest
istotą nabożeństwa: naśladować w życiu Maryję jak najdoskonalej, a przez to
uzyskać od Niej obiecane łaski. Zbyt wiele uwagi przywiązuje się często do łask,
zapominając o życiowej postawie, od której zależą.

Kongregacja Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów zatwierdzając 5 stycznia
1996 r. odnowiony Obrzęd poświęcenia i nałożenia Szkaplerza Najświętszej Maryi
Panny z Góry Karmel nie sprzeciwiła się tradycji przywileju sobotniego,
pozostawiając go roztropnej trosce wszystkich odpowiedzialnych za rozwój
nabożeństwa szkaplerznego i jego doktrynalną czystość.

Przyjęcie szkaplerza włącza nas do rodziny zakonu karmelitańskiego. Jest to łaska
dodatkowa dla praktykujących nabożeństwo; dzięki niej mają udział we wszystkich
dobrach duchowych zakonu, to znaczy w odpustach, zasługach jego świętych i
błogosławionych, Mszach świętych, modlitwach, umartwieniach, postach, itp.
Więcej informacji na stronie www.karmel.pl
Szkaplerz Jana Pawła II w kościele
OO. Karmelitów w Wadowicach
Uznając szkaplerz znakiem Maryi Kościół
święty, nawiązując do tradycji o wizji św.
Szymona Stocka, związał go z dwoma łaskami,
tak zwanymi przywilejami szkaplerznymi:
pierwsza - szkaplerz gwarantuje szczególną
opiekę Najświętszej Maryi Panny w trudnych
sytuacjach i niebezpieczeństwach doczesnego
życia; druga - w znaku szkaplerza Maryja
obiecała szczęśliwą śmierć i zachowanie od
wiecznego potępienia.

Z końcem XV w. do powyższych łask dołączono
tzw. przywilej sobotni, wyrażający wiarę
pobożnego ludu, że Matka Jezusa szybko, bo
już w pierwszą sobotę po śmierci, uwalnia z
czyśćca tych, którzy za życia praktykowali
nabożeństwo szkaplerzne. Pius XII w liście z
1950 r. do przełożonych generalnych obydwu
gałęzi zakonu karmelitańskiego wyraził się o
wspomnianym przywileju w następujących
słowach: