Piesza Pielgrzymka z Trenton, NJ
do Amerykańskiej Częstochowy w
Doylestown, PA
Porady i wyjaśnienia praktyczne
Dla wszystkich przyjmujących szkaplerz Maryi i włączających się w życie rodziny
karmelitańskiej kilka następujących porad i wyjaśnień z pewnością pomoże
owocnie przeżywać to nabożeństwo.

Szkaplerz sukienny i medalik szkaplerzny mają taką samą wartość duchową.
Chociaż przyjęcie powinno dokonać się przy pomocy szkaplerza sukiennego (dwa
płatki brązowego sukna połączone dwiema tasiemkami), można go później, według
osobistego uznania, zastąpić medalikiem szkaplerznym. Czynimy to już sami.
Zarówno tradycyjny szkaplerz jak i medalik szkaplerzny (na jego noszenie zezwolił
Pius X w 1910 r.) powinny mieć z jednej strony wizerunek Najświętszego Serca
Jezusa, a z drugiej strony wizerunek Matki Bożej ze szkaplerzem w dłoni.

Przyjmujący szkaplerz mogą zdecydować się na instytucjonalną przynależność do
Karmelu poprzez zapisanie się do bractwa szkaplerznego (istnieją przy klasztorach
karmelitańskich i w niektórych parafiach), bądź na przynależność do szeroko
pojętej rodziny szkaplerza świętego, która nie wymaga zrzeszania się.

Przyjęcia do szkaplerza dokonuje się tylko jeden raz. Gdy zniszczy się nam
sukienny szkaplerz albo zgubimy medalik, nabywamy nowy i nakładamy go sobie
prywatnie. Nie jest wymagane poświęcenie nowego szkaplerza. Gdybyśmy jednak
tego chcieli, może uczynić to każdy kapłan.

Nie przyjmuje się do bractwa lub rodziny szkaplerza świętego osób nieobecnych.
Wyjątek stanowią osoby ciężko chore, żołnierze lub więźniowie. Można przesłać im
poświęcony szkaplerz, by założyli go sobie i podjęli praktykę nabożeństwa. Gdy
ustaną przeszkody powinni przyjąć go na nowo z ręki kapłana.

Zniszczony sukienny szkaplerz najlepiej spalić. Nie powinniśmy wyrzucać go do
śmieci, gdyż byłoby to świadectwem braku czci dla samego znaku, jak i dla Tej, od
której go otrzymaliśmy.

Jeśli ktoś przyjąwszy szkaplerz, nie nosił go dłuższy czas czy to z zapomnienia, czy
z niedbalstwa, czy też z powodu zagubienia go, nie musi na nowo przyjmować go z
rąk kapłana. Wystarczy, gdy sam sobie go ponownie założy, żałując za
zaniedbania i podejmując wymogi nabożeństwa.

Gdyby ktoś odrzucił szkaplerz z pogardy, a zrozumiawszy, że źle uczynił, chciał
powrócić do praktyki nabożeństwa, powinien ponownie otrzymać szkaplerz od
kapłana.

Stolica Święta nie widzi przeszkód, aby szkaplerzem odziewać również małe dzieci.
Zaleca się jednak, aby były już w takim wieku, by mogły zrozumieć podstawowe
prawdy wiary. Wiedząc, kim jest Maryja, owocniej będą mogły przyjąć dar Jej
macierzyńskiej miłości.

Szkaplerz najlepiej nosić na szyi. Najczęściej wierni skrywają go dyskretnie pod
ubiorem. Nie czyni zadość obowiązkom nabożeństwa ten, kto przyjąwszy szkaplerz
wiesza go np. w mieszkaniu na ścianie. Wielkość łask obiecanych przez Maryję
domaga się od nas noszenia szkaplerza w sposób godny.